สไตเรียซิส 01 NC

ริมฝีปากบางขบเม้นเข้าหากัน ความเสียวซ่านเริ่มแผ่เข้ามาปะทะร่างกายอีกครั้งเมื่อมือค่อยๆล้วงเข้าไปจับส่วนอ่อนไหวภายในกางเกงที่กำลังคับแน่นและอยากปลดปล่อยออกมา หมอกล้ายืนมองคนบนเตียงพลันกลืนน้ำลายลงคอด้วยความตกใจ ตัวเองก็ได้แต่ยืนมองคนบนเตียงทำเรื่องอย่างว่า เพราะไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไรต่อไป ร่างกายเปลือยเปล่ากำลังดิ้นไปมาอย่างทรมาน อยากปลดปล่อย 

“หมอ อื้อมม ช่วย...ช่วยผมหน่อย”มินบิดเร่าด้วยความเสียวซ่าน แต่มันไม่หายไปสักที ดวงตาที่คลึงไปด้วยน้ำตากำลังส่งสายตาอ้อนวอนมาให้หมอที่ยืนทำตัวไม่ถูก

“ช่วย...ช่วยผมหน่อย...อื้ออออ...ผมไม่ไหวแล้วหมอ....ผมไม่ไหวแล้ว”เท้าเล็กเหยียบลงบนพื้น เดินเร่าๆมาหาหมอที่ยืนอยู่

“ช่วยผมหน่อย”ร่างเล็กทำน้ำเสียงอ้อนวอนก่อนจะดึงหมอเข้ามาหาตัวเอง ก่อนจะซุกไซร้ไปยังวอกคอขาวของหมอ

“มิน ใจเย็นก่อนครับ”หมอดันร่างของมินออกมาพยายามเรียกสติของมินให้กลับมา แต่มันช่างเปล่าประโยชน์เมื่อสายตาคู่นั้นกำลังมองเขาด้วยท่าทางที่อยากจะกลืนกินเขา

“หมอครับ ผมอยากปลดปล่อย ผมไม่เอายานอนหลับแล้วนะครับ อื้อ หมอ”มือของมินค่อยไล่วนไปมาบริเวณอกเพื่อเพิ่มความเสียวซ่านให้แก่หมอจิตเวชคนนี้

“นั้นตามหมอมา”หมอกล้าถอนหายใจออกมาพร้อมกับสูดหายใจเข้าลึกๆ พยายามตั้งสติเมื่อเห็นคนตรงหน้าเริ่มเอื้อมมือไปปลดเชือกกางเกงของตัวเอง ดีนะที่หมอห้ามไว้ทันก่อนจะพาคนตรงหน้าเข้าไปในห้องน้ำ มินเดินตามหมอกล้าไปอย่างว่าง่าย มาถึงขนาดนี้แล้ว เขาก็อยากทดสอบอะไรบางอย่างสักหน่อย เผื่อรู้วิธีรักษาและวิธีรับมือ

“อื้อ หมอครับ”หมอกล้านั่งลงบนโถส้วมก่อนที่มินขึ้นไปนั่งคร่อมบนตักของหมอ ร่างกายเปลือยเปล่าเบียดเสียดเข้าหาหมออย่างยั่วยวน

“มินทนไว้ก่อนะครับ หมออยากรู้อะไรบางอย่าง”หมอกล้าเอื้อมมือขึ้นมาลูบตรงซอกคอเล็ก ทำให้ความเสียวซ่านเริ่มทวีคูณขึ้น ความคับแน่นที่อยู่ภายใต้ชั้นในตอนนี้เริ่มปุดเริ่มอึดอัดเต็มทน

“หมอครับ”ส่วนอ่อนไหวของมินเริ่มขยับเสียดสีกับการเกงสแลกสีดำไปมาหน้าเริ่มเชิดขึ้นรับการสัมผัสที่ไม่อาจจะต้านทานได้ มือเล็กยกขึ้นมาลูบหน้าอกของตัวเองพร้อมกับเขี่ยตุ่มไตที่กำลังตั้งชูชันด้วยความเสียว หมอกล้าพยายามควบคุมสติของตัวเอง ไม่อยากวอกแวกไปกับการทดลองอะไรบางอย่างและพยายามข่มอารมณ์เมื่อสายตามองคนที่นั่งอยู่บนตักกำลังยั่วเขาอยู่

“ผมขอได้มั้ย”มือเล็กละออกจากอกและเอื้อมไปแกะกระดุมของหมอกล้า พร้อมกับกดจมูกลงยังซอกคอขาวนั่น

“มิน”ดวงตาหยาดเยิ้มเงยหน้าขึ้นมามองพร้อมกับเลียริมฝีปากของตัวเองเบาๆไม่นานปากบางก็เข้าไปดูดซับความหวานบนปากของอีกคน มินพยายามสอดลิ้นของตัวเองเข้าไปข้างในเพื่อกวาดชิมความหวานภายในโพรงปาก ส่วนล่างนั้นก็ทำหน้าที่ขยับเสียดสีเพื่อบรรเทาอาการของตัวเอง หมอหลับตาแน่นพร้อมกับข่มอารมณ์ตัวเองไม่ให้ลุกโชน ไม่ให้เลยเถิดไปมากกว่านี้

“ผมขอได้มั้ย ผมอยากปลดปล่อย ผมทรมานเหลือเกิน”มือเล็กกำปกเสื้อหมอแน่นเพื่อระบายอารมณ์ที่ตัวเองไม่สามารถควบคุมได้ หมอกล้าเงยหน้าขึ้นมามองการกระทำของมินน้ำใสๆเริ่มไหลออกมาจากกวงตาที่ปิดสนิท ไม่รู้ว่าตลอดระยะเวลาที่ผ่านมามินเจออะไรมาบ้าง ไม่รู้เลยว่ามินต้องโดนกี่ครั้ง ต้องทรมานกี่ครั้งถึงได้มีอาการนี้พ่วงมาด้วย สายตามองดูด้วยความสงสารจับใจเมื่อนึกถึงสิ่งที่ผ่านมา ถึงแม้เขาจะไม่รู้ว่ามินต้องเจออะไรมาแต่อย่างน้อย ตอนนี้ ณ ขณะนี้มินอยู่ในความดูแลของเขาแล้ว เพราะฉะนั้นเขานี่แหละจะทำให้มินหายจากอาการเหล่านี้เอง

“ได้สิ”หมอกล้าคิดทบทวนเล็กน้อยก่อนจะพยักหน้าและเอ่ยคำตอบรับทันที ร่างเล็กที่อยู่บนตักยิ้มให้ก่อนจะทำการปลดประดุมทีละเม็ดๆ ก่อนจะเลื่อนไปที่ซิปกางเกงไม่นานซิปกางเกงถูกรูดลงก่อนที่มือเล็กจะควักเอาส่วนอ่อนไหวที่กำลังชูชันอยู่ออกมา หมอกล้าก้มลงมองด้วยความเขินอายเมื่อมือเล็กเอื้อมไปกอบกุมส่วนอ่อนไหวและเริ่มขยับขึ้นลงเป็นจังหวะ

“อืมมมม”เสียงทุ้มหลุดเสียงครางออกมาเมื่อคนข้างล่างกำลังรูดส่วนอ่อนไหวขึ้นลงๆ เมื่อเห็นว่าได้ที่แล้ว ร่างเล็กที่นั่งยองอยู่ตรงหน้าก็ลุกขึ้นมานั่งคร่อมหมอกล้าก่อนจะเริ่มเอาส่วนอ่อนไหวของหมอกล้าจ่อเข้ากับปากทางสีหวานของตัวเอง

“อ๊า”มินหลับตาแน่นเมื่อพยายามดันส่วนของอ่อนไหวของหมอกล้าเข้าไปข้างใน ด้วยความใหญ่และความคับแน่นมันทำให้ลำบากมากกว่าเดิม

“อืม”กรามที่ขบแน่นจนเห็นเป็นสันกำลังข่มความเสียวและความอึดอัดไว้ เมื่อมินดันส่วนนั้นเข้าไปข้างในจนมิดด้าม ร่างเล็กแช่ค้างไว้แบบนั้นได้ชั่วครู่นึงก่อนจะทำการขยับขึ้นลงเป็นจังหวะ

“อ๊า หมอครับ ผมเสียว”มือเล็กคล้องคอหมอไว้ ใบหน้าที่ก้มลงไปซบตรงไหล่ของหมอเพื่อหาที่ยึดเหนี่ยว ลมหายใจร้อนๆที่พ่นออกมาทำให้หมอเกิดอาการขนลุกซู่ซ่า

“อืม”เสียงทุ่มครางออกมาอย่างห้ามไว้ไม่อยู่ เสื้อที่ไร้กระดุมยึดเกี่ยวตอนนี้ถูกมือเล็กแหวกออก เผยให้เห็นอกขาวเนียนที่มีกล้ามเล็กน้อย หน้าอกกระเพื่อมอย่างรวดเร็วเมื่อนิ้วเล็กยกขึ้นไปขยี้ตุ่มไตสีชมพูของหมอ

“อืมมม ให้หมอช่วยมั้ย”หมอเอ่ยขึ้นมาเมื่อเห็นคนตรงหน้ากำลังเชิดใบหน้าขึ้นด้วยความเสียวซ่าน มินไม่พูดอะไร หมอจึงใช้โอกาสนั้นคว้าเข้ากับส่วนอ่อนไหวที่ต้องการปลดปล่อยก่อนจะรูดขึ้นลงเป็นจังหวะเดียวกับที่มินกระแทกตัวเองลงมา

“อื้อ หมอครับ ผมไม่ไหวแล้ว”มินกัดปากของตัวเองแน่นเมื่อใกล้ถึงฝั่งฝันหมอกล้าไม่ละมือออกจากส่วนอ่อนไหวยังคงขยับเร็วและเริ่มถี่ขึ้น

“อ๊า”มินเร่งจังหวะให้ตัวเอง หมอกล้าเองก็เช่นกันยังคงรูดไปตามความถี่ที่มินได้ทำขึ้น หมอกล้าใช้มืออีกข้างนึงที่ไม่ทำอะไรยกขึ้นไปบีบสะโพกกลมมนพร้อมกับช่วยมินขยับส่วนล่าง

“อื้อ...หมอ...ผม...อ๊า”ไม่นานน้ำสีขาวขุ่นพุ่งออกมาจากส่วนอ่อนไหว ร่างเล็กครางออกมาเมื่อตัวเองได้ปลดปล่อยเลอะหน้าท้อมของหมอ แต่สะโพกกลมมนยังคงขยับขึ้นลงๆ สายตาหวานหยาดเยิ้มจ้องมองเข้าไปในดวงตาของหมอกล้าก่อนจะก้มลงไปดูดความหวานภายในโพรงปากนั้นอีกครั้ง เมื่อดูดความหวานอย่างหนำใจเรียบร้อยแล้วก็เคลื่อนหน้าของตัวเองลงมายังตุ่มไตสีชมพูและจัดการดุดเลีย สร้างความเสียวซ่านให้แก่หมอกล้าได้เป็นอย่างดี

“อ๊า....มิน”หมอกล้าเอื้อมมือไปจับตรงสะโพกกลมมนไว้แน่นล็อกไม่ให้ขยับไปไหน กระตุดสองสามทีก่อนที่น้ำสีขุ่นอุ่นๆทะลักออกมาจากส่วนอ่อนไหว

“อืม”มินก้มลงไปซุกตรงไหล่ของหมอเมื่อความอึดอัดต่างๆได้ปลดปล่อยออกมา

กลับไอ่านในจอยต่อนะคะ >>>>จิ้ม<<<<