First Time...(My SWAG Special)





(คำเตือน!!!! ถ้ากดเล่นวิดีโอ โปรดใส่หูฟังให้เรียบร้อยนะคะ เตือนล้าววววว)





“อื้อ...ถุงยาง...อยู่ในกระเป๋า พร้อมกับ...เจลหล่อลื่น”จีมินเบือนหน้าไปทางอื่นเมื่อพูดสิ่งที่แสนอายออกจากปาก 


“นี่นาย...”ยุนกิล่วงเข้าไปในกระเป่าของจีมิน พร้อมกับคว้าสิ่งที่อยู่ในกระเป๋าออกมา กล่องสี่เหลี่ยมที่เขียนจำนวนของสิ่งอยู่อยู่ข้างในเป็นอันทำให้ยุนกิต้องเงยหน้าขึ้นมองจีมิน เจ้าตัวยกมือขึ้นมาปิดหน้าของตัวเอง เพราะด้วยความอายล้วนๆ


“ไอ้แทมันเอามาใส่ในกระเป๋า”จีมินเอ่ยท้วงทันที เพื่อดักการถามของยุนกิ เขาไม่ได้ว่าอะไรก่อนจะลุกขึ้นมานั่งตรงโซฟาเหมือนเดิม มือซีดยกขึ้นไปจับมือที่กำลังปิดหน้าอยู่ เผยให้เห็นใบหน้าที่ย้อมไปด้วยสีแดงๆ ดวงตาเยิ้มๆกำลังมองมายังยุนกิ อดไม่ได้ที่จะยกมือของอีกคนขึ้นมาจูบ


“ก็ไม่ได้ว่าอะไรสักหน่อย”ยุนกิยิ้มตาหยีให้จิมนที่นอนเขินอายอยู่บนโซฟา มือซีดลูบผมเพื่อระบายความเขินของจีมิน ร่างเล็กยันกายตัวเองขึ้นมานั่งพร้อมกับจ้องมองยุนกิ


“อย่ามองแบบนั้นสิ”แต่ด้วยสายตาที่จ้องมองมามันทำให้จีมินถึงกับหลบสายตามองไปทางอื่น


“นี่”ยุนกิเรียกจีมิน และใช้โอกาสที่จีมินหันมามองรีบฉวยโอกาสช่วงชิงริมฝีปากแดงระเรื่อนั้นอีกครั้ง ลิ้นร้อนกำลังแทรกเข้าไปควานหาความหวานในโพรงปาก ก่อนที่จะโอกาสที่จีมินกำลังเคลิ้มยกจีมินขึ้นมานั่งบนตัก ร่างเล็กสะดุ้งเล็กน้อยแต่ก็ไม่อิดออดอะไร ทั้งสองมองตากันก่อนจะค่อยๆเคลื่อนหน้าเข้าหากันและจุมพิตอีกครั้ง


ความเสียวซ่านถูกถ่ายทอดผ่านปลายนิ้วที่ถูกส่งไปยังร่างใต้ผ้า จีมินเชิดหน้าขึ้นเมื่อริมฝีปากของยุนกิค่อยๆเลื่อนสัมผัสลงมาจนหยุดอยู่ตรงคอระหงส์ ขบเม้มเบาๆเพื่อเพื่อความเสียวซ่านให้แก่คนบนตัก เอาตามตรงนี่มันก็เป็นครั้งแรกของยุนกิ และนี่มันก็เป็นครั้งแรกของจีมินเหมือนกัน ทำตัวไม่ถูก ไม่รู้ว่าต้องทำอย่างไร แต่แค่ปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปตามธรรมชาติของมัน ปล่อยให้ทุกอย่างมันค่อยๆเป็นค่อยๆไปตามลำดับ นิ้วซีดไล่แกะกระดุมทีละเม็ดทั้งๆที่ใบหน้ายังไม่ได้ละออกจากซอกคอยังสุดดมความหอมของหลิ่นสบู่


“อื้อ”จีมินครางออกมาเล็กน้อยเมื่อฟันขบเข้ากับซอกคอและเน้นย้ำจนเกิดเป็นรอยช้ำจางๆ เมื่อนิวเรียวแกะกระดุมเสื้อของจีมินหมดทุกเม็กก้ทำการซุกใบหน้าเข้ากับยอดอกก่อนจะไล่เลียและไม่วายที่จะดูดเม้มเพื่อให้เกิดรอย และการกระทำเช่นนี้มันทำให้มือเล็กที่สอดเข้าไปยังท้ายทอยและดันหน้าของยุนกิให้เข้ามาแนบชิดมากกว่าเดิม ชุดนอนถูกแหวกออกก่อนจะเผยให้เห็นไหปลาร้าสวยและแขนที่มีกล้ามเพียงเล็กน้อย พร้อมกับอกที่กระเพื่อมขึ้นลงด้วยแรงอารมณ์ที่เข้ามาโถมอย่างหนักหน่วง ยุนกิใช้สายตาโลมเลียร่างเล็กที่กำลังหอบหายใจถี่อยู่บนตักก่อนจะดึงหน้าของจีมินเข้ามาหาและประกบปากอีกครั้ง


จ๊วบ!!!


เสียงจูบดังระงมไปทั่วทั้งห้องพร้อมด้วยเสียงครางหวานที่สร้างอารมณ์ดิบให้แก่ยุนกิได้เป็นอย่างดี จีมินลดมือตัวเองลงมาก่อนจะค่อยๆจับปลายเสื้อของยุนกิ ทำการถอดและเขวี้ยงไปทางอื่นทันที ยุนกิยกยิ้มให้เล็กน้อยพึงพอใจกับการกระทำของจีมิน


“อ๊า ยุน...กิ...อื้ออออ”เสียงหวานครางด้วยความเสียวซ่านเมื่อลิ้นร้อนกำลังสัมผัสกับตุ่มไตที่กำลังชูชันอยู่ตรงหน้า จีมินได้แต่แอ่นอกรับแรงดูดจ๊วบจ๊าบที่คนที่เขานั่งอยู่บนตักเป็นคนมอบให้ มันเสียว เสียวเกินต้านทาน เสียวจนร่างเล็กเป็นอันต้องเม้มปากเข้าหากัน


“อ๊ะ!!!”ยุนกิช้อนร่างของจีมินขึ้นมาในท่าเจ้าสาว ก่อนจะอุ้มไปวางบนเตียง ซึ่งอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลจากโซฟา ดวงตาหยาดเยิ้มกำลังหลุบตาต่ำมองการกระทำของยุนกิ ที่ตอนนี้กำลังดึงกางเกงสีหวานลงไปกองตรงตาตุ่ม จีมินปิดตาตัวเองแน่นด้วยความเขินอาย ไม่เคยมีใครเคยเห็นของเขา และคนตรงหน้า คนที่กำลังจ้องมองสิ่งที่อยู่ในการเกงชั้นในโป่งนูนออกมาอย่างหลงไหล


“ถ้าเจ็บบอกนะ”ยุนกิเอ่ยถามคนที่นอนปิดตาด้วยความเขินอาย จีมินพยักคอเล็กน้อย และมือของยุนกิก็ทำการดึงกางเกงชั้นในออกมา เผยให้เห็นส่วนอ่อนไหวที่กำลังชูชันก่อนจะกอบกุมมันเอาไว้ในอุ้งมือและทำการรูดขึ้นลงเป็นจังหวะ


“ฮ๊า....ฮึก”เสียงหวานคราวกระเส่าเมื่อส่วนอ่อนไหวถูกปรนนิบัติด้วยมือของยุนกิ คนตัวสูงกว่าเล็กน้อยเคลื่อนตัวขึ้นไปมอบความหวาบหวามให้แก่ริมฝีปาก มือก็ทำการรูดขึ้นรูดลงส่วนปากก็ทำหน้าหน้าที่ในการดูดวับความหวานและเพิ่มความเสียวซ่านให้แก่จีมิน


“อ๊า!!!”อกสวยเด้งรับความเสียวซ่านยามที่ใบหน้าของยุนกิเลื่อนมาหยุดอยู่ตรงอกสวยก่อนจะใช้ปากครอบครองและดุดดันตุ่มไตที่แข็งขืนประชันสู้กับลิ้นหนาที่เกี่ยวตวัดและกำลังดุดเม้มอยากสนุกปาก มือเล็กยกมือขึ้นไปปิดปากสวยเพื่อไม่ให้เสียงที่น่าอายนี้เล็ดลอดออกมา แต่ทุกอย่างมันเปล่าประโยชน์เมื่อยุนกิใช้มืออีกข้างที่ไม่ได้ทำอะไรรวบมือทั้งสองข้างของจีมินไว้เหนือศีรษะ


“ยุน...อื้ออออง...กิ...ไม่ไหว...ไมไหวแล้ว”ยุนกิผละออกจากอกสวยเงยหน้าขึ้นมองจีมินที่นอนบิดเร่าด้วยความเสียวซ่าน อารมณ์ดิบกำลังพวยพุ่งไม่หยุดเมื่อยุนกิเร่งความเร็วในการรูดส่วนอ่อนไหว เสียงครางดังกระเส่าอีกครั้งเมื่อร่างกายค่อยๆกระเพื่อมตามแรงรูดของยุนกิ


พรูด!!!


ร่างเล็กกระตุกสองสามครั้งก่อนจะปล่อยของเหลวสีขุ่นออกมาเลอะมือของยุนกิ สายตาหยาดเยิ้มหลุบมองต่ำมายังยุนกิหลังจากที่ตัวเองได้ปลดปล่อย ร่างที่สุงกว่าไม่พูดพร่ำทำเพลงใดๆ รีบปลดกางเกงของตัวเองลงเพราะตอนนี้ถึงเวลาที่ตัวเองได้ปลดปล่อยเหมือนกัน กางเกงถูกร่นลงและตามด้วยกางเกงชั้นใน ส่วนอ่อนไหวที่กำลังชูชันกำลังเผชิญสู่ฌลกภานนอกหลังจากที่อัดอั้นมานาน


“จีมิน ถ้าเจ็บแล้วบอกนะ”ยุนกิพยายามเค้นเสียงตัวเองให้ดุเป็นปกติมากที่สุด ทั้งๆที่ภายในตอนนี้กำลังร้อนรุ่มเหมือนมีใครกำลังสาดไฟราคะของเขาให้ลุกโชนออกมา


“อื้อ”จีมินพยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะสูดหายใจเข้าลึกๆ เมื่อยุนกิเดินไปหยิบกล่องถุงยางและเจลหล่อลื่นมาวางไว้ข้างๆ ฉีกซองออกมา 1 อัน และหยิบของที่อยู่ในซองนั้นออกมา ขยับส่วนอ่อนไหวของตัวเองสองสามครั้ง ก่อนจะค่อยๆรูดถุงยางเข้าไปกอบกุมส่วนอ่อนไหวของตัวเอง


“อ่า”ยุนกิครางออกมาเล็กน้อยเมื่อถุงยางได้สวมเข้าไปยังส่วนอ่อนไหวของยุนกิเต็มลำ


“อื้อออ”ความเย็นของเจลที่ถูกป้ายช่องทางหลังมือเรียวค่อยๆวนไปรอบๆก่อนจะค่อยๆสอดนิ้วกลางเข้าไป ตามจริงเขาไม่รู้เรื่องออะไรแบบนี้หรอก ได้แต่เข้าไปอ่านในเว็บ ศึกษาวิธีแต่ไม่เคยคิดจะเข้าไปดูเพราะตัวเองยังรู้สึกว่าถ้าไม่ใช่จีมิน ยุนกิก็ขยะแขยงเหมือนกัน เพราะฉะนั้นแค่อ่านก็พอ


“เจ็บ...อื้ออออ....ยุนกิ”จีมอนครางเสียงหลงเมื่อนิ้วของยุนกิค่อยๆเร่งความเร็วในการขยับ จีมินทนไม่ไหวเลยเด้งตัวของตัวเองโผเข้ากอดยุนกิทันที


“ผ่อนคลายนะครับ”ยุนกิกดจูบลงบนปากของจีมินอีกครั้งเพื่อให้คนที่กอดเขาอยู่รู้สึกผ่อนคลาย ความคับแน่น ความเสียวซ่าน ความเจ็บแปล๊บกำลังวิ่งไล่เลี่ยกันมา ยุนกิก็ยังคงขยับนิ้วของตัวเองไปมาๆแต่เริ่มขยับช้ากว่าเก่าเพื่อให้จีมินรู้สึกผ่อนคลายมากกว่านี่ เมื่อเห็นว่าจีมินค่อยๆผ่อนคลายแล้วยุนกิก็จัดการเพิ่มนิ้วเข้าไปอีกหนึ่งนิ้ว


“อ๊า...ฮึก”จีมินกอดยุนกิไว้แน่นเมื่อนิ้วกลางเริ่มแทรกเข้าเพิ่มทางช่องทางรักยุนกิแช่นิ้วตัวเองไว้อย่างนั้นเพื่อให้จีมินผ่อนคลายมากกว่านี้แล้วค่อยๆขยับนิ้วตัวเองและคราวนี้เขาล้วงลึกมากกว่าเก่า


“อ๊า...ตรงนั้น...อื้อ”เหมือนว่านิ้วกำลังโดนเข้ากับจุดอะไรบางอย่างในร่างกายของจีมิน ร่างเล็กบิดเร่าเมื่อนิ้วของยุนกิกำลังเน้นย้ำตรงจุดนั้น


“พอก่อนมั้ย”ยุนกิเอ่ยถามเมื่อเห็นสีหกน้าของจีมินที่ไม่สู้ดีนัก


“ฮึก...ไม่...ไม่เป็นไร”จีมินส่ายกน้าไปมาก่อนจะดึงกน้าของยุนกิเข้ามาจูบเพื่อระบายความเสียวซ่านที่มีมากกว่าเก่าเมื่อยุนกิค่อยๆเร่งความเร็วเพื่อให้ช่องทางรักขยายมากขึ้น


จ๊วบบบบ!!!


เสียงจูบดังไปทั่วห้องบวกกับเสียงครางที่ดังสนั่น ไม่นานนักยุนกิก็ถอนนิ้งของตัวเองออกจากช่องทางรักก่อนจะดันตัวเองให้ลุกขึ้นมายืน พลันจับเท้าของจีมินให้ยกขึ้นมาพาดบ่าทั้งสองข้างและเริ่มที่จะค่อยๆสอดใส่แท่งร้อนที่ตอนนี้อยากปลดปล่อยเต็มทีแล้ว


“อ๊า...”จีมินร้องเสียงหลงทันทีเมื่อแท่งเอ็นร้อนกำลังคืบคลานเข้ามาภายในร่างกายของจีมิน ความจุกเสียดเริ่มเข้ามาปะทะยามที่ช่องทางรักขยายและถูกสอดใส่ส่วนอ่อนไหวที่กำลังพองโต


“ไหวมั้ยจีมิน”ยุนกิยังคงถามเรื่อยๆเพราะกลัวคนที่นอนอยู่บนเตียงจะทนไม่ไหว


“ไหว...ฮึก...ไหว”จีมินกัดปากของตัวเองแน่นเมื่อยุนกิดันส่วนอ่อนไหวเข้าไปมิดด้าม ยุนกิแช่ไว้แบบนั้นสักพักเพื่อให้จีมินได้ปรับตัว ก่อนจะค่อยๆขยับอย่างช้าๆเนิบนาบ


“อ่า...คับมาก”ยุนกิครางออกมาเมื่อตัวเองค่อยๆขยับ วางเท้าของจีมินให้ตั้งชันและแทรกตัวเองเข้าไปกดจูบจีมิน มือเล็กยกขึ้นมาโอบรอบคอหาที่ยืดเหนี่ยว รับจูบที่แสนดุดันของยุนกิอย่างกระหาย


“อ๊า...ตรงนั้น”เท้าเล็กจิกลงบนเตียงแน่นเมื่อส่วนอ่อนไหวกำลังกระแทกเข้ากับบางสิ่งบางอย่างที่ทำให้จีมินเสียวซ่านไปทั้งร่างกาย ความจุดเสียดค่อยๆเพื่อขึ้นกลังจากที่ยุนกิเริ่มกระทุ้งจุดนั้น และเน้นย้ำจนจีมินไม่สามารถปกปิกเสียงครางของตัวเองได้


“อื้อ....ยุนกิ...อื้อ”ความเจ็บแปล๊บๆทางช่องทางหลังมันทำให้จีมินนิ่วหน้า แต่ในขณะเดียวกันมันก็สามารถทำให้จีมินรู้สึกดีและร่างกายเริ่มต้องการมากกว่านี้


“อ่า...จีมิน”ริมฝีปากเล็กขบเข้ากับซอกคอขาวเพื่อระบายความเสียวจนเกิดเป็นรอบ เริ่มใช้ลิ้นเลียและดูดดุนสูดเอากลิ่นของสบู่ปนเหงื่อที่ติดอยู่ตรงซอกคอของยุนกิ การกระทำของจีมินมันทำให้อารมณ์ของยุนกิค่อยๆปะทุออกมาอีกครั้ง


ผับ!!! ผับ!!! ผับ!!!


เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังระงมไปทั่วทั้งห้องเมื่อยุนกิพลิกให้จีมินอยู่ในท่าคลาน และตัวเขาเองค่อยๆกระแทกเข้าไปยังช่องทางข้างหลัง ยุนกิโน้มตัวลงไปจูบซับเหงื่อตรงแผ่นหลังของจีมิน


“ไม่ไหวแล้ว...ฮึก...กิ...จีมไม่ไหวแล้ว...อื้อออ...จูบ...จูบจีมหน่อย”จีมินหันมามองคนด้านหลังที่กระแทกเข้ามาย่างไม่หยุด มือเล็กเอื้อมมือไปจับมือของยุนกิที่กำลังล็อกเอวของเขาไว้แน่น เสียงออดอ้อนพร้อมสายตาหยาดเยิ้มถูกส่งมา ซึ่งมันปฏิเสธไม่ได้เลยว่าคนใต้ร่างเขานี่เอ็กซ์แค่ไหน ยุนกิจับใบหน้าของจีมินพร้อมกับส่งจูบให้อย่างเร่าร้อน ตอนนี้ เขาอยากจะกลืนกิน อยากจะสัมผัส ให้มากกว่านี้ ไม่ว่าเปล่า มือซีดอีกข้างนึกก็คว้าเข้ากับส่วนอ่อนไหวที่กำลังตั้งชันขึ้นอีกครั้ง ปากละออกจากกัน แต่มันก้ไม่มีผลอะไรกับจีมินเมื่อลิ้นเล็กค่อยๆเลียแทะโลมตรงยริเวณหูของยุนกิ


“อ๊า...กิ...กิ...จีมจะ...อื้อ....อ๊า”ร่างเล็กกระตุกอีกครั้งและครั้งนี้ก็ปลดปล่อยออกมารอบที่สอง เสียงหายใจหอบถี่ก่อนจะค่อยๆฟุบลงไปนอนบนเตียงอย่างหมดแรง แต่ดีที่ยุนกิดึงร่างของจีมินไว้ทัน


“อื้อ...จีมิน...อ๊า”ไม่นานกลังจากที่จีมินได้ปลดปล่อยยุนกิเองก็กระตุกตัวเองเล็กน้อยก่อนจะปลดปล่อยของเหลวสีขุ่นออกมา


ยุนกิค่อยๆประคองจีมินให้นอนลง จัดท่าให้เรียบร้อยและพาตัวเองเข้าไปในห้องถามไปจัดการกับถุงยางที่คราคร่ำไปด้วยน้ำกาม หยิบผ้าขนหนูผืนเล็กชุบน้ำสองสามครั้งก่อนจะไปเช็ดคราบให้จีมิน จัดการเสร็จเรียบร้อยก็ย้ายตัวเองมานอนลงข้างๆ

สไตเรียซิส 01 NC





ริมฝีปากบางขบเม้นเข้าหากัน ความเสียวซ่านเริ่มแผ่เข้ามาปะทะร่างกายอีกครั้งเมื่อมือค่อยๆล้วงเข้าไปจับส่วนอ่อนไหวภายในกางเกงที่กำลังคับแน่นและอยากปลดปล่อยออกมา หมอกล้ายืนมองคนบนเตียงพลันกลืนน้ำลายลงคอด้วยความตกใจ ตัวเองก็ได้แต่ยืนมองคนบนเตียงทำเรื่องอย่างว่า เพราะไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไรต่อไป ร่างกายเปลือยเปล่ากำลังดิ้นไปมาอย่างทรมาน อยากปลดปล่อย 



“หมอ อื้อมม ช่วย...ช่วยผมหน่อย”มินบิดเร่าด้วยความเสียวซ่าน แต่มันไม่หายไปสักที ดวงตาที่คลึงไปด้วยน้ำตากำลังส่งสายตาอ้อนวอนมาให้หมอที่ยืนทำตัวไม่ถูก



“ช่วย...ช่วยผมหน่อย...อื้ออออ...ผมไม่ไหวแล้วหมอ....ผมไม่ไหวแล้ว”เท้าเล็กเหยียบลงบนพื้น เดินเร่าๆมาหาหมอที่ยืนอยู่



“ช่วยผมหน่อย”ร่างเล็กทำน้ำเสียงอ้อนวอนก่อนจะดึงหมอเข้ามาหาตัวเอง ก่อนจะซุกไซร้ไปยังวอกคอขาวของหมอ



“มิน ใจเย็นก่อนครับ”หมอดันร่างของมินออกมาพยายามเรียกสติของมินให้กลับมา แต่มันช่างเปล่าประโยชน์เมื่อสายตาคู่นั้นกำลังมองเขาด้วยท่าทางที่อยากจะกลืนกินเขา



“หมอครับ ผมอยากปลดปล่อย ผมไม่เอายานอนหลับแล้วนะครับ อื้อ หมอ”มือของมินค่อยไล่วนไปมาบริเวณอกเพื่อเพิ่มความเสียวซ่านให้แก่หมอจิตเวชคนนี้



“นั้นตามหมอมา”หมอกล้าถอนหายใจออกมาพร้อมกับสูดหายใจเข้าลึกๆ พยายามตั้งสติเมื่อเห็นคนตรงหน้าเริ่มเอื้อมมือไปปลดเชือกกางเกงของตัวเอง ดีนะที่หมอห้ามไว้ทันก่อนจะพาคนตรงหน้าเข้าไปในห้องน้ำ มินเดินตามหมอกล้าไปอย่างว่าง่าย มาถึงขนาดนี้แล้ว เขาก็อยากทดสอบอะไรบางอย่างสักหน่อย เผื่อรู้วิธีรักษาและวิธีรับมือ



“อื้อ หมอครับ”หมอกล้านั่งลงบนโถส้วมก่อนที่มินขึ้นไปนั่งคร่อมบนตักของหมอ ร่างกายเปลือยเปล่าเบียดเสียดเข้าหาหมออย่างยั่วยวน



“มินทนไว้ก่อนะครับ หมออยากรู้อะไรบางอย่าง”หมอกล้าเอื้อมมือขึ้นมาลูบตรงซอกคอเล็ก ทำให้ความเสียวซ่านเริ่มทวีคูณขึ้น ความคับแน่นที่อยู่ภายใต้ชั้นในตอนนี้เริ่มปุดเริ่มอึดอัดเต็มทน



“หมอครับ”ส่วนอ่อนไหวของมินเริ่มขยับเสียดสีกับการเกงสแลกสีดำไปมาหน้าเริ่มเชิดขึ้นรับการสัมผัสที่ไม่อาจจะต้านทานได้ มือเล็กยกขึ้นมาลูบหน้าอกของตัวเองพร้อมกับเขี่ยตุ่มไตที่กำลังตั้งชูชันด้วยความเสียว หมอกล้าพยายามควบคุมสติของตัวเอง ไม่อยากวอกแวกไปกับการทดลองอะไรบางอย่างและพยายามข่มอารมณ์เมื่อสายตามองคนที่นั่งอยู่บนตักกำลังยั่วเขาอยู่



“ผมขอได้มั้ย”มือเล็กละออกจากอกและเอื้อมไปแกะกระดุมของหมอกล้า พร้อมกับกดจมูกลงยังซอกคอขาวนั่น



“มิน”ดวงตาหยาดเยิ้มเงยหน้าขึ้นมามองพร้อมกับเลียริมฝีปากของตัวเองเบาๆไม่นานปากบางก็เข้าไปดูดซับความหวานบนปากของอีกคน มินพยายามสอดลิ้นของตัวเองเข้าไปข้างในเพื่อกวาดชิมความหวานภายในโพรงปาก ส่วนล่างนั้นก็ทำหน้าที่ขยับเสียดสีเพื่อบรรเทาอาการของตัวเอง หมอหลับตาแน่นพร้อมกับข่มอารมณ์ตัวเองไม่ให้ลุกโชน ไม่ให้เลยเถิดไปมากกว่านี้



“ผมขอได้มั้ย ผมอยากปลดปล่อย ผมทรมานเหลือเกิน”มือเล็กกำปกเสื้อหมอแน่นเพื่อระบายอารมณ์ที่ตัวเองไม่สามารถควบคุมได้ หมอกล้าเงยหน้าขึ้นมามองการกระทำของมินน้ำใสๆเริ่มไหลออกมาจากกวงตาที่ปิดสนิท ไม่รู้ว่าตลอดระยะเวลาที่ผ่านมามินเจออะไรมาบ้าง ไม่รู้เลยว่ามินต้องโดนกี่ครั้ง ต้องทรมานกี่ครั้งถึงได้มีอาการนี้พ่วงมาด้วย สายตามองดูด้วยความสงสารจับใจเมื่อนึกถึงสิ่งที่ผ่านมา ถึงแม้เขาจะไม่รู้ว่ามินต้องเจออะไรมาแต่อย่างน้อย ตอนนี้ ณ ขณะนี้มินอยู่ในความดูแลของเขาแล้ว เพราะฉะนั้นเขานี่แหละจะทำให้มินหายจากอาการเหล่านี้เอง



“ได้สิ”หมอกล้าคิดทบทวนเล็กน้อยก่อนจะพยักหน้าและเอ่ยคำตอบรับทันที ร่างเล็กที่อยู่บนตักยิ้มให้ก่อนจะทำการปลดประดุมทีละเม็ดๆ ก่อนจะเลื่อนไปที่ซิปกางเกงไม่นานซิปกางเกงถูกรูดลงก่อนที่มือเล็กจะควักเอาส่วนอ่อนไหวที่กำลังชูชันอยู่ออกมา หมอกล้าก้มลงมองด้วยความเขินอายเมื่อมือเล็กเอื้อมไปกอบกุมส่วนอ่อนไหวและเริ่มขยับขึ้นลงเป็นจังหวะ



“อืมมมม”เสียงทุ้มหลุดเสียงครางออกมาเมื่อคนข้างล่างกำลังรูดส่วนอ่อนไหวขึ้นลงๆ เมื่อเห็นว่าได้ที่แล้ว ร่างเล็กที่นั่งยองอยู่ตรงหน้าก็ลุกขึ้นมานั่งคร่อมหมอกล้าก่อนจะเริ่มเอาส่วนอ่อนไหวของหมอกล้าจ่อเข้ากับปากทางสีหวานของตัวเอง



“อ๊า”มินหลับตาแน่นเมื่อพยายามดันส่วนของอ่อนไหวของหมอกล้าเข้าไปข้างใน ด้วยความใหญ่และความคับแน่นมันทำให้ลำบากมากกว่าเดิม



“อืม”กรามที่ขบแน่นจนเห็นเป็นสันกำลังข่มความเสียวและความอึดอัดไว้ เมื่อมินดันส่วนนั้นเข้าไปข้างในจนมิดด้าม ร่างเล็กแช่ค้างไว้แบบนั้นได้ชั่วครู่นึงก่อนจะทำการขยับขึ้นลงเป็นจังหวะ



“อ๊า หมอครับ ผมเสียว”มือเล็กคล้องคอหมอไว้ ใบหน้าที่ก้มลงไปซบตรงไหล่ของหมอเพื่อหาที่ยึดเหนี่ยว ลมหายใจร้อนๆที่พ่นออกมาทำให้หมอเกิดอาการขนลุกซู่ซ่า



“อืม”เสียงทุ่มครางออกมาอย่างห้ามไว้ไม่อยู่ เสื้อที่ไร้กระดุมยึดเกี่ยวตอนนี้ถูกมือเล็กแหวกออก เผยให้เห็นอกขาวเนียนที่มีกล้ามเล็กน้อย หน้าอกกระเพื่อมอย่างรวดเร็วเมื่อนิ้วเล็กยกขึ้นไปขยี้ตุ่มไตสีชมพูของหมอ



“อืมมม ให้หมอช่วยมั้ย”หมอเอ่ยขึ้นมาเมื่อเห็นคนตรงหน้ากำลังเชิดใบหน้าขึ้นด้วยความเสียวซ่าน มินไม่พูดอะไร หมอจึงใช้โอกาสนั้นคว้าเข้ากับส่วนอ่อนไหวที่ต้องการปลดปล่อยก่อนจะรูดขึ้นลงเป็นจังหวะเดียวกับที่มินกระแทกตัวเองลงมา



“อื้อ หมอครับ ผมไม่ไหวแล้ว”มินกัดปากของตัวเองแน่นเมื่อใกล้ถึงฝั่งฝันหมอกล้าไม่ละมือออกจากส่วนอ่อนไหวยังคงขยับเร็วและเริ่มถี่ขึ้น



“อ๊า”มินเร่งจังหวะให้ตัวเอง หมอกล้าเองก็เช่นกันยังคงรูดไปตามความถี่ที่มินได้ทำขึ้น หมอกล้าใช้มืออีกข้างนึงที่ไม่ทำอะไรยกขึ้นไปบีบสะโพกกลมมนพร้อมกับช่วยมินขยับส่วนล่าง



“อื้อ...หมอ...ผม...อ๊า”ไม่นานน้ำสีขาวขุ่นพุ่งออกมาจากส่วนอ่อนไหว ร่างเล็กครางออกมาเมื่อตัวเองได้ปลดปล่อยเลอะหน้าท้อมของหมอ แต่สะโพกกลมมนยังคงขยับขึ้นลงๆ สายตาหวานหยาดเยิ้มจ้องมองเข้าไปในดวงตาของหมอกล้าก่อนจะก้มลงไปดูดความหวานภายในโพรงปากนั้นอีกครั้ง เมื่อดูดความหวานอย่างหนำใจเรียบร้อยแล้วก็เคลื่อนหน้าของตัวเองลงมายังตุ่มไตสีชมพูและจัดการดุดเลีย สร้างความเสียวซ่านให้แก่หมอกล้าได้เป็นอย่างดี



“อ๊า....มิน”หมอกล้าเอื้อมมือไปจับตรงสะโพกกลมมนไว้แน่นล็อกไม่ให้ขยับไปไหน กระตุดสองสามทีก่อนที่น้ำสีขุ่นอุ่นๆทะลักออกมาจากส่วนอ่อนไหว



“อืม”มินก้มลงไปซุกตรงไหล่ของหมอเมื่อความอึดอัดต่างๆได้ปลดปล่อยออกมา


กลับไอ่านในจอยต่อนะคะ >>>>จิ้ม<<<<